Doeltreffende onderhoudsbeheersystemen
Invoering en nut


version française

De markt voor onderhoudsbeheersystemen is groeiende. Onderzoeksbureaus spreken van een wereldwijde groei op het gebied van onderhoudssoftware van tientallen procenten. Dit heeft een aantal redenen.


In het bedrijfsleven, bij de overheid en binnen de gezondheidszorg is er meer en meer behoefte aan effectiever onderhoud. De technische en facilitaire diensten hebben in principe te maken met interne en externe factoren, zoals efficiëntie verhogen, downtime verlagen, kosten terugdringen, bedrijfstijd opsporen, richtlijnen met betrekking tot veiligheid en milieu en eventueel te behalen certificeringen.

Redenen voor een effectiever onderhoud
Elk bedrijf of instelling wil zijn kosten terugdringen en de prestaties verbeteren. Dat is geen nieuws. Technologische ontwikkelingen zorgen ervoor dat technische diensten met steeds meer soorten machines en onderdelen te maken krijgen, terwijl er per onderdeel relatief minder onderhoud plaats hoeft te vinden. Om processen inzichtelijker te maken en het onderhoud meer voorspelbaar, is er een verschuiving van correctief onderhoud naar preventief onderhoud. Dan zijn er nog de eisen op het gebied van registratie van onderhoudsgegevens. Dit om te kunnen voldoen aan de normen voor het behalen van certificeringen en om gegevens te kunnen tonen die vereist zijn om aan milieu- en veiligheidsrichtlijnen te voldoen. Onderhoudsbeheer wordt voortdurend professionelen aangezien bedrijven zich steeds meer en meer bewust worden van de noodzaak en de te behalen voordelen. Structurele veranderingen kunnen immers leiden tot structurele verbeteringen. Daar zal echter tijd en geld in geïnvesteerd moeten worden. Met een goed systeem is effectiever onderhoud en een betere registratie mogelijk. Alleen zo’n systeem kan op alle niveaus binnen een organisatie direct en nauwkeurige informatie verschaffen.

Optimalisering
Om het onderhoud te optimaliseren dient er een goed onderhoudsbeleid te worden opgesteld. Het betreft een omschrijving van doelstellingen, middelen, budget en de tijdsperiode waarover deze zaken gelden. Vervolgens dient er een onderhoudsprogramma geformuleerd te worden. Dit programmeren is o.a. gebaseerd op eisen op het gebied van veiligheid, milieu en technische beschikbaarheid. Naar aanleiding van het beleid en het programma, afgezet tegen de huidige situatie, ontstaat de vraag: “Is een onderhoudsbeheersysteem gewenst?” Bij de meeste bedrijven zal het antwoord “ja” luiden. Wanneer een onderhoudsbeheersys­teem gewenst is moet de volgende vraag worden gesteld: “Welk systeem is voor ons het meest geschikt?” En vervolgens: “Hoe dienst de implementatie worden aangepakt en hoe gaan we er mee aan de slag?” De invoering van een onderhoudsbeheersysteem brengt een veranderingsproces met zich mee. Aanvaarding binnen de organisatie is dus zeer belangrijk. Er dient ook voldoende aandacht te worden besteed aan de organisatie van de invoering, de registratie, het toegankelijk maken en het rapporteren van belangrijke zaken.

Stappenplan voor de ‘invoer’
1. Projectteam
Gedurende het gehele traject is het aan te raden om met een projectteam te werken. Dit team dient een afspiegeling te zijn van diegenen die met het systeem zullen gaan werken. Betrokkenheid is van wezenlijk belang. De wensen en behoeften van alle betrokkenen dienen vooraf duidelijk te zijn. Bovendien bevordert betrokkenheid de aanvaarding binnen de organisatie.

2. Systeemkeuze
§ Behoeften
De keuze van een softwarepakket is afhankelijk van een aantal factoren. Ten eerste dient gekeken te worden naar de behoeften die de technische dienst met het systeem wil vervullen. De behoeften bepalen de gewenste functionaliteiten. Deze bepalen op hun beurt welke pakketten in aanmerking komen. Het is met een modulair pakket wel mogelijk eenvoudig (en relatief goedkoop) te beginnen en steeds een stukje uit te bouwen naarmate men daar aan toe is.
§ Aansluiting op andere systemen
Een andere vraag die gesteld moet worden is wat de reeds gebruikte systemen binnen de onderneming zijn. Het kan wenselijk zijn dat systemen met elkaar kunnen communiceren. Denk daarbij aan gebouwenbeheer of logistieke systemen.
§ Het aantal en de aard van de gebruikers
Het aantal gebruikers en de aard van de gebruikers bepalen mede de keuze. Hoe meer gebruikers, des te meer het systeem moet kunnen. De aard van de gebruikers speelt tevens een belangrijk rol. Wie gaat er mee werken? Dat kunnen onderhoudsmensen zijn, productiemedewerkers, stafleden of allemaal tegelijk. De ene gebruiker heeft alleen toegang tot het melden van storingen, de andere dient bijvoorbeeld ook voorraden bij te houden en planningen te maken en weer een ander wil rapporten oproepen als managementinformatie. Hoe meer verschillende soorten gebruikers er zijn, des te verstandiger het is om met autorisaties te werken. Dat is voor de gebruiker makkelijk en je voorkomt dat mensen verkeerde handelingen doen die niet bij hun taakomschrijving horen.
§ Het beschikbare budget
Een vanzelfsprekende factor is het beschikbare budget binnen de onderneming. Het budget bepaalt de grenzen van de mogelijkheden. Het is echter aan te raden om taakstellend te werk te gaan. Eerst dient men te kijken wat er nodig is, vervolgens welke kosten hieraan verbonden zijn. De praktijk is vaak andersom. Men kijkt hoeveel geld er beschikbaar is en wat men daarvoor kan kopen.
§ Het gewenste serviceniveau
De invoering van een onderhoudsbeheersysteem omvat meer dan alleen de aanschaf van de software. Hulp bij de implementatie, ondersteuning (helpdesk), cursussen, onderhoudscontracten en nazorg zijn doorslaggevende zaken bij het succesvol doorvoeren van de automatisering. Hoe minder kennis er in huis is, des te belangrijker het is een leverancier te kiezen die het hele traject optimaal kan verzorgen.

3. Implementatie en opleiding
Na de aanschaf volgt de implementatie. Ook bij de implementatie is een projectteam van evident belang. In samenwerking met de leverancier zal eerst de huidige situatie als uitgangspunt genomen worden. Vervolgens kan de software worden geïnstalleerd, waarna de testfase volgt. Als de basisgegevens zijn ingevoerd en de gebruikers opgeleid zijn en vertrouwd met het systeem, dan kunnen de operationele gegevens worden ingevoerd. Het systeem kan in gebruik worden genomen. Gefaseerd kunnen steeds nieuwe modules in gebruik genomen worden. Opleiding is een cruciaal onderdeel om als gebruiker goed met het systeem uit de voeten te kunnen. De betere leverancier biedt cursussen voor verschillende gebruikersgroepen en verschillend onderdelen, uiteenlopend van basiscursussen tot cursussen voor gevorderden.

4. Werken met het systeem, ondersteuning en upgrades
Het systeem draait en ongetwijfeld zullen er in het begin onduidelijkheden of problemen zijn. Wanneer de goede leverancier gekozen is zal deze support kunnen leveren bij vraagstukken waarmee geworsteld wordt. Daarna zal de technologie ook niet stil blijven staan en zal de leverancier het systeem verbeteren naar aanleiding van klantspecifieke wensen. Ook zullen er nieuwe functionaliteiten ontwikkeld worden. De mogelijkheid bestaat om een onderhoudscontract aan te gaan, zodat upgrades doorgevoerd kunnen worden en de support makkelijker (lees voordeliger) toegankelijk is.

5. Evaluatie
Na verloop van tijd zal blijken wat de baten van het systeem zijn. In eerste instantie is er altijd sprake van een investering in tijd en geld. Op termijn zullen bij goed gebruik de voordelen blijken. Is dit niet het geval, dan moet worden bekeken of er op de juiste wijze van het systeem gebruik gemaakt wordt en of het systeem dat doet wat de leverancier beloofd heeft. Normaliter zal echter blijken dat de technische dienst een instrument in handen heeft gekregen waarmee ze de performance kan verbeteren en waarmee duidelijk de toegevoegde waarde van het onderhoud getoond kan worden. “Performance killers” en “cost drivers” kunnen worden geëlimineerd en de effectiviteit van het onderhoud zal toenemen. <<
M.M.

Systèmes de gestion de l’entretien efficaces
Introduction et utilité


Le marché des systèmes de gestion de l’entretien ne cesse de croître. Les bureaux parlent d’une croissance mondiale de plusieurs dizaines de pour-cent en matière de gestion de l’entretien. Cette croissance connaît plusieurs raisons.


Les entreprises, les pouvoirs publics et les établissements de soins de santé ressentent de plus en plus le besoin d’un entretien plus efficace. Les services techniques et facilitaires sont en principe liés à des facteurs internes et externes comme la hausse de l’efficacité, la réduction des temps d’arrêt, la répression des coûts, la détection du temps de fonctionnement, les directives relatives à la sécurité et l’environnement et les certifications à obtenir.

Raisons d’un entretien plus efficace
Chaque société ou institution souhaite comprimer ses coûts et améliorer ses prestations. Cela n’a rien de nouveau. Avec l’évolution des développements technologiques, les services techniques sont confrontés à toujours plus de machines et de pièces alors que chaque pièce distincte nécessite relativement moins d’entretien. Pour rendre les processus plus compréhensibles et l’entretien plus prévisible, l’entretien correctif a cédé la place à un entretien préventif. Par ailleurs, il faut tenir compte des exigences en matière d’enregistrement des données d’entretien afin de rencontrer les normes pour l’obtention de certifications et de pouvoir présenter les données requises permettant de répondre aux directives environnementales et de sécurité. La gestion de l’entretien est constamment considérée d’un œil plus professionnel car les sociétés prennent de plus en plus conscience de sa nécessité et des avantages qu’elles peuvent en retirer. Des changements structurels peuvent en effet induire des améliorations structurelles. Pour cela, il faudra toutefois investir du temps et de l’argent. Un bon système permet un entretien plus efficace et un meilleur enregistrement. Seul un tel système peut fournir directement des informations précises, à tous les niveaux de l’entreprise.

Optimisation
L’optimisation de l’entretien nécessite l’établissement d’une bonne stratégie d’entretien, c’est-à-dire une description des objectifs, des moyens, du budget et de la durée d’application. Ensuite, il faut formuler un programme d’entretien. Cette programmation s’appuie notamment sur des exigences en matière de sécurité, d’environnement et de disponibilité technique. En analysant la stratégie et le programme dans le contexte actuel, on en arrive à la question ‘Faut-il un système de gestion de l’entretien? Dans la majorité des entreprises, la réponse sera ‘oui’. Si un système de gestion de l’entretien est souhaité, il faut poser la question suivante: ‘Quel est le système qui nous convient le mieux?’. Et puis: ‘Comment aborder l’implémentation et comment l’exploiter?’ L’introduction d’un système de gestion de l’entretien entraîne un processus de changement. L’acceptation au sein de l’entreprise est dès lors très importante. Il faut également consacrer suffisamment d’attention à l’organisation de l’introduction, à l’enregistrement, l’accessibilité et au rapportage de choses importantes.

Plan d'introduction, point par point
Equipe de projet
Il est conseillé d’utiliser une équipe de projet durant l’ensemble du processus. Cette équipe doit être le reflet de ceux qui utiliseront le système. L’implication est primordiale. Les souhaits et besoins de toutes les personnes concernées doivent être très claires au préalable. En outre, l’implication favorise l’acceptation au sein de la société.

Choix du système
Besoins
Le choix d’une solution logicielle dépend de plusieurs facteurs. Tout d’abord, il faut examiner les besoins que le service technique souhaite rencontrer avec le système. Les besoins déterminent les fonctionnalités souhaitées. Celles-ci définissent à leur tour les paquets pouvant entrer en ligne de compte. Il est possible de démarrer simplement (et à faible coût) avec une solution logicielle modulaire et d’étendre cette solution par la suite en fonction des besoins.

Raccordement à d’autres systèmes
Il faut également vérifier les autres systèmes déjà utilisés dans l’entreprise. Il peut être souhaitable que les systèmes puissent communiquer ensemble. Pensez par exemple à la gestion de bâtiments ou aux systèmes logistiques.

Le nombre et la nature des utilisateurs
Le nombre et la nature des utilisateurs interviennent aussi dans le choix. Plus il y a d’utilisateurs, plus le système doit être performant. La nature des utilisateurs joue également un rôle important. Qui utilisera le système? Des personnes de l’entretien, des collaborateurs au niveau de la production, des membres du staff ou les trois? L’un pourra seulement accéder aux messages de pannes tandis que l’autre devra pouvoir tenir à jour les stocks et effectuer des plannings. Un troisième souhaitera peut-être consulter des rapports tels que des informations de gestion. Plus les types d’utilisateurs diffèrent, plus il est conseillé de recourir à des autorisations. Cette procédure est facile pour l’utilisateur et vous permet d’éviter que des personnes effectuent de fausses opérations qui ne relèvent pas de leur description de tâches.

Le budget disponible
Le budget disponible est un facteur évident au sein de l’entreprise. Le budget définit les limites des possibilités. Il est toutefois conseillé de travailler par tâche. Il faut d’abord vérifier les besoins et ensuite analyser les coûts qui y sont liés. En pratique, les sociétés procèdent souvent inversement. Elles vérifient le budget dont elles disposent et regardent ce qu’elles peuvent acheter pour ce budget.

Le niveau de service souhaité
L’introduction d’un système de gestion de l’entretien comprend plus que la simple acquisition du logiciel. L’aide lors de l’implémentation, le support (helpdesk), les cours, les contrats d’entretien et le service après-vente sont des points décisifs pour l’exécution fructueuse de l’automatisation. Moins il y a de connaissances en interne, plus il est important de choisir un fournisseur qui peut assurer le déroulement optimal de l’ensemble du processus.

Implémentation et formation
Après l’acquisition, vient l’implémentation. Dans l’implémentation aussi, l’équipe de projet est d’une importance capitale. En collaboration avec le fournisseur, elle partira de la situation actuelle pour installer le logiciel. Puis vient la phase de test. Lorsque les données de base sont introduites et que les utilisateurs sont formés et familiarisés avec le système, les données opérationnelles peuvent être introduites. Ensuite, le système peut être mis en service. Des nouveaux modules peuvent toujours être implémentés ultérieurement par phases. La formation est un élément crucial si l’on veut, en tant qu’utilisateur, pouvoir se servir parfaitement du système. Un bon fournisseur propose des cours pour les différents groupes d’utilisateurs et les différents composants, allant des cours de base jusqu’aux cours pour utilisateurs avancés.

Utilisation du système, support et mises à niveau
Au début, le système connaîtra incontestablement des imprécisions ou des problèmes. Si vous avez opté pour un bon fournisseur, celui-ci pourra vous fournir un support lorsque vous serez confronté à des questions. La technologie ne s’arrête pas et le fournisseur améliorera le système en fonction des souhaits du client. Des nouvelles fonctionnalités seront également développées. Il est possible de signer un contrat d’entretien qui assure l’implémentation de mises à niveau et rend le support plus facilement accessible (c’est-à-dire moins coûteux).

Evaluation
Après quelque temps, les avantages du système apparaîtront clairement. Ne pas oublier de tenir compte d’un investissement en temps et en argent. A terme, les avantages se manifesteront, si le système est bien utilisé. Si ce n’est le cas, il faut vérifier si le système est utilisé correctement et s’il rencontre les promesses du fournisseur. Normalement, le service technique a reçu un instrument avec lequel il peut améliorer ses performances et montrer clairement la valeur ajoutée de l’entretien. Les éléments qui tuent la performance et les inducteurs de coûts peuvent être éliminés et l’efficacité de l’entretien améliorée. <<
M.M.

 

©