Corrosie en kathodische bescherming

version française

Corrosie aan metalen objecten zoals tanks, leidingen, damwanden on- en offshore-installaties, schepen en zeker aan beton ver-oorzaakt jaarlijks voor miljoenen euro’s aan schade. Met kathodische bescherming kan schade worden voorkomen en effectief bestreden.

Corrosie is de ongewenste aantasting van een materiaal ten gevolge van chemische of electro-chemische reacties met componenten uit de om-geving’.
Deze definitie omvat een groot aantal verschillende soorten corrosie:
¨ galvanische corrosie;
¨ put corrosie;
¨ zwerfstroomcorrosie;
¨ spleetcorrosie;
¨ spanningscorrosie;
¨ interkristallijne corrosie;
¨ atmosferische corrosie.
Verschijnselen als slijtage, erosie, cavitatie en dergelijke vallen hierbuiten.
Voor al deze vormen van corrosie is het materiaalverlies het meest verdragende gevolg. Door materiaalverlies vermindert de mechanische sterkte van de constructie. Dit kan op verschillende gebieden ernstige consequenties hebben:
technisch
Materiaalverlies vermindert de mechanische sterkte waardoor de constructie niet meer aan de oorspronkelijke specificaties kan voldoen.
veiligheid
De constructie verliest door aantasting zijn sterkte waardoor zij kan bezwijken, waarbij personen kunnen worden getroffen.
milieu
Een tank of leiding kan gaan lekken waardoor schadelijke stoffen in het milieu worden gebracht. Een extreem voorbeeld zijn de olielekkages in Noord-Rusland, waarbij grote hoeveelheden olie in een uiterst kwetsbare biotoop terecht zijn gekomen.
economisch
Deze zijn talloos en variëren van productieverlies tot het volledig stilleggen van een bedrijf doordat er bij de ontstane corrosie direct gevaar voor het milieu of de omgeving ontstaat. Globaal is 55% van de schadegevallen in chemische fabrieksinstallaties toe te schrijven aan corrosie en slechts 45% aan technische fouten (slijtage, overbelasting, etc.).

150 jaar corrosiepreventie door 
Kathodische bescherming vindt haar oorsprong in de 19de eeuw en wordt sindsdien steeds meer toegepast. 
De werking van kathodische bescherming is het meest eenvoudig uit te leggen aan de hand van het corrosieproces zelf. Elektrochemische corrosie van metalen treedt op als er aan een tweetal voorwaarden wordt voldaan:
¨ er dient sprake te zijn van een tweepolig systeem bestaande uit een zogenaamde anode’ en ‘kathode’ die met elkaar zijn doorverbonden;
¨ de ‘anode’ en ‘kathode’ dienen zich te bevinden in een geleidend medium, het zogenaamde electrolyt.
Als aan de genoemde voorwaarden wordt voldaan kan door het spanningsverschil tussen de ‘anode’ en ‘kathode’ een stroompje gaan lopen. De elektronen die hierbij aan de anode worden onttrokken laten ionen achter die vervolgens het materiaal verlaten (materiaalverlies) en eventueel een reactie met het medium aan gaan. Kathodische bescherming berust op het compenseren van de hierboven beschreven corrosiestroom waardoor de corroderende ‘anode’ kathodisch wordt gemaakt.
Kathodische bescherming is te verkrijgen door middel van twee verschillende technieken, namelijk het opofferingssysteem en het opgedrukt stroomsysteem.

Het opofferingssysteem
Bij het opofferingssysteem wordt het te beschermen object verbonden met een opofferings-, of galvanische anode van een minder edele materiaalsoort. Het natuurlijk potentiaalverschil tussen de opofferingsanode en het te beschermen object zal een beschermstroom tot gevolg hebben die tegengesteld is aan de corrosiestroom.
Deze beschermstroom zal het potentiaal van het te beschermen object verlagen waardoor deze immuun wordt. De anode zal nu langzaam weg corroderen (opgeofferd worden) ten gunste van het object. De anode moet een voldoende groot oppervlak hebben om de benodigde beschermstroom te kunnen leveren en voldoende massa om dit gedurende de gehele levensduur vol te houden.
Voor opofferingsanoden wordt meestal gebruik gemaakt van de materialen magnesium, zink of aluminium. Voor een optimale bescherming zijn gegevens als oppervlakte van het te beschermen object, het toe te passen anodemateriaal, geleidbaarheid van het medium, etc…, noodzakelijk voor het doorrekenen van het KB-systeem.
Wanneer we deze berekeningen en de kinetiek van thermodynamica, elektro-reacties en polarisatie-reacties gemakshalve even buiten beschouwing laten, kan in het algemeen worden gesteld dat voor een bescherming tegen corrosie een negatieve potentiaalverschuiving noodzakelijk is van ongeveer 200 mV.

Het opgedrukt stroomsysteem
Hierbij wordt vanuit een externe gelijkstroombron de beschermstroom via een niet-galvanische, moeilijk opofferende anode naar het te beschermen object gestuurd. Het voordeel van dit systeem is dat de anode veel minder slijt. 
De externe gelijkstroombron maakt het tevens mogelijk de gewenste potentiaalverschuiving eenvoudig, aan de hand van referentie-elektroden, automatisch te corrigeren door de stroomafgifte bij te stellen. Ook wordt het hierdoor mogelijk een vaste beschermstroom in te stellen.

Ontwerpcriteria en toepassingen
Bij het ontwerp van een systeem voor kathodische bescherming moet rekening worden gehouden met:
¨ de bodemgesteldheid, de soort coating (de isolatiewaarde), en het oppervlak van het te beschermen object;
¨ de ligging en beïnvloeding door andere objecten zoals kruisende leidingen, spoorwegen, kabelnetten en andere in de nabijheid liggende beschermde objecten;
¨ de (wisselende) omstandigheden, de materiaalsoort van de anode;
¨ de keuze voor opofferingsanode dan wel een opgedrukt stroomsysteem of een combinatie van beide systemen waarbij de levensduur, de regelbaarheid, wensen voor controle op afstand, economische of milieu afwegingen een belangrijke rol kunnen spelen.
Daarnaast spelen nationale voorschriften een belangrijke rol in het definitieve ontwerp.

Kathodische bescherming op schepen
Hier wordt specialistische kennis gevraagd. De aanwezigheid van Non Ferro metalen in combinatie met opofferings anodes en een opgedrukte stroom systemen (ICCP) voor de scheepshuid, de thrusters en waterjets vragen bijzondere aandacht voor het ontwerp. 

Wat is betonrot?
Betonrot is de algemene verzamelnaam voor een aantal verschillende elektro-chemische en chemische processen die in beton kunnen optreden en daardoor het beton kunnen aantasten.
De meest bekende processen die betonrot veroorzaken zijn:
¨ chloride-intreding 
¨ carbonatie;
¨ Alkali-Silica-Reactie.

Chloride-intreding
Onder bepaalde omstandigheden (hoge pH en weinig vrije chloriden) zal het staal in betonconstructies passiveren. Het belangrijkste gevolg van chloride-intreding is dat de dunne beschermlaag (passiveringslaag) op het staal door de chloriden wordt afgebroken, waarna corrosie ontstaat.

Carbonatie
Carbonatie veroorzaakt het lager worden van de pH (zuurgraad) in het beton. Hierdoor ontstaat, in combinatie met het intreden van vocht in het beton, een corrosief milieu waardoor het wapeningsstaal wordt aangetast. De gevolgen van corrosie van het wapeningsstaal zijn dat de sterkte van het wapeningsstaal afneemt en het eindproduct (staal + ‘roest’) meer plaats inneemt dan het oorspronkelijke staal. Daardoor kan het beton van binnen uit uiteen worden gedrukt, waardoor de constructie verzwakt.

Alkali-Silica-Reactie
De Alkali-Silica-Reactie (A.S.R.) is een chemisch proces waarbij ingrediënten van het beton samen met vocht een chemische reactie aangaan en een nieuw eindproduct opleveren, welke in combinatie met het intredend vocht, meer ruimte inneemt dan de oorspronkelijke ingrediënten. Hierdoor kan het beton van binnen uit scheuren en daardoor aan sterkte verliezen.
Zonder passende maatregelen zal door deze aantastingen de integriteit van de constructie afnemen en kan deze een gevaar voor de veiligheid opleveren.
In samenwerking met geselecteerde betonreparatiebedrijven, worden een tweetal complete oplossingen voor betonrot problemen aangeboden.
a) De traditionele kathodische bescherming waarbij met een actief systeem het wapeningsstaal thermodynamisch immuun wordt ge-maakt voor corrosie.
b) Het revolutionaire X-Cel systeem waarbij het corrosieve milieu in het beton wordt aangepakt. Dit systeem is tevens uitmate geschikt voor het aanpakken van vochtproblemen in betonconstructies.

Betonrotpreventie door kathodische bescherming
In betonconstructies met een hoge chloride concentratie is kathodische bescherming een uitstekende oplossing om (verdere) corrosie aan het wapeningsstaal te stoppen. Kathodische bescherming is een systeem waarbij door middel van het aanbrengen van een elektrische spanning de corrosiestroom wordt gecompenseerd, waardoor de corrosie stopt.
De aangetaste delen van het beton worden verwijderd, het wapeningsstaal wordt onderling doorverbonden en met kabels (kathode) naar buiten gevoerd. Als daarna het verwijderde beton is vervangen, wordt op de buitenkant van de constructie een geleidende strip (anode) aangebracht. Via een externe stroombron (de gelijkrichter) wordt een potentiaalverschil gecreëerd tussen wapeningsstaal en anode die zorgt voor een afdoende bescherming tegen verdere betonrot.

Betonrotpreventie door X-cel techniek
Het X-cel systeem is een nieuwe gepatenteerde, in Noorwegen ontwikkelde techniek gebaseerd op de over decennia beproefde Osmose technieken met in de beginfase een kathodisch beschermingseffect. De basis van de X-cel technologie berust op het verplaatsen van het vocht in het beton naar de oppervlakte. Door het ‘drogen’ van het beton zal de geleidbaarheid van het beton afnemen, met als gevolg dat de corrosie afgeremd wordt. Gedurende dit droogproces wordt het wapeningsstaal kathodisch beschermd. Aanwezige vrije chloride ionen worden in de vochttransport meegenomen en de pH in het beton zal licht stijgen. Hierdoor zal het wapeningsstaal de gelegenheid krijgen te passiveren en gedurende langere tijd tegen corrosie beschermd blijven.
Vooral bij betonconstructies waar vocht een groot probleem is biedt het X-cel systeem voordelen boven traditionele kathodische bescherming. Daarnaast biedt X-cel nog een aantal voordelen, zoals snellere installatie, minder materiaalkosten, minder oponthoud tijdens de installatie/reparatie, een lager energieverbruik, meer milieubewust door de toepassing van andere materialen en een systeemgarantie van 10 jaar.

Remote control
Een kathodisch beschermingssysteem of een stroomdrainage systeem waarvan de werking bijvoorbeeld maandelijks gecontroleerd moet worden, kan d.m.v. een MiniTrans via een SMS berichtje worden gecontroleerd. De MiniTrans laat zich door zijn kleine omvang vrijwel overal inbouwen en kan zonder externe voeding drie jaar lang autonoom functioneren. Hierdoor kunnen tegen minimale kosten (GSM abonnement) zelfs van de meest afgelegen plaatsen en van achter een bureau informatie worden ingewonnen. De bijbehorende, Windows georiënteerde, software geeft een volledig overzicht van de verzamelde gegevens en kan door de flexibele database vrijwel onbeperkt worden uitgebreid met nieuwe meetpunten. Dit softwarepakket geeft systeemtrends weer die bij een (half)-jaarlijkse controle verborgen blijven.

Corrossie monitoring in process plants
Corrosie monitoring kan het beste worden beschreven als ‘de periodieke meting van de aantasting van een asset door corrosie of corrosiviteit van het milieu’. Het wordt veelal gebruikt voor de vergelijking tussen de werkelijke en voorspelde corrosiesnelheden of voor de evaluatie van de genomen maatregelen ter voorkoming van corrosie of verlaging van de corrosie snelheid. Een aantal corrosie monitoring methoden is gevoelig voor erosie in de proces plant, veroorzaakt door hoge vloeistof snelheden en meegevoerde vaste deeltjes.
De asset kan een pijpleiding, een betonnen brug, een offshore olie- en gasfaciliteit zijn, maar net zo goed een printplaat in een computer. Simpele methoden zoals visuele inspectie en handmatige metingen zijn veelal onmogelijk. Dit geldt speciaal voor continu processen waarbij inwendige corrosie met een grote snelheid kan plaatsvinden, zodat catastrofale beschadigingen reeds zijn geschied voordat dit door ‘traditionele’ inspectie is gedetecteerd. Corrosie monitoring wordt daarom hoofdzakelijk geassocieerd met inwendige corrrosie van proces equipement, terwijl er ook veel andere applicaties zijn waar de techniek van grote waarde kan zijn.
Via speciale meetprobes of sensoren wordt een meting verricht in het processysteem. Meetwaarden worden op zodanige wijze verwerkt dat een optimale balans ontstaat tussen productiviteit en levensduur van de installatie. In sommige gevallen omvat het de beheerste injectering van inhibitors of het aanpassen van het proces voor een optimale procesbescherming. In andere gevallen dienen de onderhoudstermijnen te worden aangepast. 
Corrosion monitoring levert ook een bijdrage aan de veiligheid van de operator en het milieu, doordat gevaarlijke situaties als gevolg van corrosie tijdig gesignaleerd kunnen worden.
De oplossingen lopen uiteen van het installeren en onderzoeken van eenvoudige weight loss coupons, tot het installeren en continu meten van geavanceerde CEION probes. In de meeste gevallen is een standaardoplossing beschikbaar. Voor speciale toepassingen, zoals bij hoge drukken, hoge temperaturen of agressief chemische omstandigheden, zijn aangepaste systemen voorhanden.
De veelal complexe interferenties tussen de verschillende procesparameters en de corrosie kunnen worden beheerst door ‘on-line’ dataverwerking van meerdere sensors tot corrosion rates en koppeling aan de proces gegevens
Van der Heide Cathodic Protection & Corrosion Engineering 
www.vanderheide.com

Corrosion et protection cathodique

La corrosion des objets métalliques tels que les réservoirs, les conduites, les parois de barrages, les installations 
« onshore » et « offshore », les navires et particulièrement le béton, occasionne chaque année des millions d’euros de dégâts. La protection cathodique permet d’éviter ces dommages et de les combattre de manière efficace.


La corrosion est l’agression indésirable d’un matériau due à des réactions chimiques ou électrochimiques avec des composants environnants.
Cette définition comprend un grand nombre de types de corrosion :
¨ la corrosion galvanique;
¨ la corrosion de puits;
¨ la corrosion par courants de fuite;
¨ la corrosion de fissures;
¨ la corrosion de tension;
¨ la corrosion intercristalline;
¨ la corrosion atmosphérique.
Les phénomènes tels que l’usure, l’érosion, la cavitation et semblables n’en font pas partie.
La perte de matière est la conséquence la plus extrême de toutes ces formes de corrosion. Elle diminue la résistance mécanique de la construction. Les conséquences peuvent être sérieuses à plusieurs niveaux : 

Technique
La perte de matière réduit la résistance mécanique et de ce fait, la construction ne correspond plus aux spécifications initiales.

Sécurité
Avec cette agression, la construction perd sa résistance et risque de céder et de mettre en danger des personnes.

Environnement
Un réservoir ou une conduite peut subir une fuite et permettre l’écoulement de matières nuisibles dans l’environnement. 

Economique
Ces conséquences sont nombreuses et varient de la perte de production à l’arrêt complet d’une entreprise si la corrosion apparue cause un danger immédiat et préjudiciable à l’environnement. Globalement, 55% des dégâts dans des usines chimiques sont dus à la corrosion et seulement 45% à des défauts techniques 

150 ans de prévention de corrosion par protection cathodique 
La protection cathodique trouve son origine au XIXe siècle et est appliquée de plus en plus souvent depuis. 
Le fonctionnement de la protection cathodique peut être expliqué le plus facilement au moyen du processus de corrosion lui-même. La corrosion électrochimique de métaux se produit lorsque deux conditions sont remplies : 
¨ Il doit s’agir d’un système bipolaire consistant en une « anode » et une 
« cathode » reliées entre elles ;
¨ L’anode et la cathode doivent se trouver dans un médium conducteur, dénommé électrolyte (eau, sol humide).
Si les conditions évoquées sont remplies, la différence de tension peut provoquer un courant faible entre l’anode et la cathode. Les électrons qui sont extraits de l’anode produisent des ions qui quittent ensuite le matériau (perte de matière) et qui démarrent une réaction avec le médium. La protection cathodique est basée sur la compensation du courant de corrosion décrit ci-dessus, qui rend l’anode corrodante cathodique.
La protection cathodique peut être obtenue au moyen de deux techniques différentes : le système à sacrifice et le système de courant refoulé.

Le système à sacrifice
Dans le système à sacrifice, l’objet à protéger est relié à une anode sacrifice ou galvanique d’un type de métal moins noble. La différence en potentiel naturel entre l’anode sacrifice et l’objet à protéger produira un courant de protection qui est contraire au courant de corrosion.
Ce courant de protection réduira le potentiel de l’objet à protéger de façon à ce que celui-ci devienne immunisé. L’anode se corrodera lentement (elle sera sacrifiée) en faveur de l’objet. L’anode doit avoir une surface suffisamment importante pour pouvoir fournir le courant de protection requis et une masse suffisante pour tenir jusqu’au bout de sa durée de vie.
En guise d’anode sacrifice, on utilise généralement le magnésium, le zinc ou l’aluminium. Pour une protection optimale, les données telles que la surface de l’objet à protéger, le matériau d’anode à utiliser, la conductivité du médium, etc…, sont indispensables pour le calcul du système.
Si nous ignorons momentanément ces calculs et la cinétique de la thermodynamique, des réactions électriques et des réactions de polarisation, on peut généralement considérer que pour une protection anticorrosion, un déplacement de potentiel négatif d’environ 200 mV est nécessaire.

Le système de courant refoulé
Dans ce système, le courant de protection est envoyé d’une source de courant continu externe via une anode non-galvanique, difficile à sacrifier vers l’objet à protéger. L’avantage de ce système réside dans le fait que l’anode s’use beaucoup moins rapidement.
La source de courant continu externe permet également de corriger automatiquement et facilement, à l’aide d’électrodes de référence, le déplacement de potentiel désiré courant en ajustant le débit de courant. Elle permet également d’établir un courant de protection fixe.

Critères de conception et applications
Lors de la conception d’un système de protection cathodique, il faut tenir compte des points suivants : 
¨ L’état du sol, le type de revêtement (la valeur d’isolation) et la surface de l’objet à protéger ;
¨ L’emplacement et l’influence d’autres objets comme des conduites entrecroisées, des voies de chemin de fer, des réseaux de câbles et d’autres objets protégés environnants ;
¨ Les conditions (changeantes), le type de matériau de l’anode ;
¨ Le choix du système d’anode sacrifice ou du système de courant refoulé ou d’une combinaison des deux, pour lesquels la durée de vie, la possibilité de réglage, la possibilité de commande à distance, les aspects économiques ou écologiques ont un rôle déterminant.
En outre, les prescriptions nationales ont une grande importance pour le projet définitif.

Protection cathodique des navires
Ce point exige des compétences spécifiques et approfondies. La présence de métaux non-ferreux en combinaison avec des systèmes d’anodes sacrifice ou de systèmes de courant refoulé (ICCP) pour la surface externe du navire, les thrusters et les jets d’eau exigent une attention particulière lors du projet. 

Qu’est ce que la pourriture du béton ?
La pourriture du béton est le terme générique d’un nombre de processus électrochimiques et chimiques différents qui peuvent se produire dans le béton et peuvent l’éroder.
Les processus les plus fréquents à l’origine de la pourriture du béton sont : 
¨ La pénétration de chlorite 
¨ La carbonation ;
¨ La réaction alcali-silicate.

Pénétration de chloride
Certaines conditions (un pH élevé et peu de chlorides libres), « passivent » l’acier dans le béton. Le résultat le plus important de la pénétration de chloride est que la mince couche de protection (couche de passivation) sur l’acier est décapée par les chlorides, ce qui cause la corrosion.

Carbonation
La carbonation déclenche l’abaissement du pH (degré d’acide) dans le béton qui, combiné avec la pénétration d’humidité dans le béton, engendre un milieu corrosif qui agresse les fers à béton. Le résultat de la corrosion de l’armature est que la résistance de celle-ci diminue et que le produit final (acier + rouille) prend plus de place que l’acier initial. Le béton éclate sous la pression interne, ce qui fragilise la construction.

Réaction alcali-silicate
La réaction alcali-silicate (A.S.R.) est un processus chimique dans lequel les ingrédients du béton entament une réaction chimique et produisent un nouveau produit final qui, en combinaison avec l’humidité pénétrante, prend plus de place que les ingrédients initiaux. Ceci fait éclater le béton sous la pression interne et réduit sa résistance.
Sans mesures adéquates, cette agression réduira l’intégrité de la construction et constituera un danger pour la sécurité.
En collaboration avec des entreprises de réparation du béton, deux solutions sont offertes pour les problèmes de pourriture du béton.
a) La protection cathodique traditionnelle par laquelle l’armature est thermodynamiquement immunisée contre la corrosion au moyen d’un système actif.
b) Le système révolutionnaire X-Cel qui traite le milieu corrosif du béton. Ce système est également très approprié pour le traitement de problèmes d’humidité dans des constructions en béton.

Prévention de la pourriture du béton par protection cathodique 
Pour les constructions en béton avec une concentration en chloride élevée, la protection cathodique est une excellente solution pour arrêter la corrosion de l’armature. La protection cathodique est un système par lequel le courant de corrosion est compensé en appliquant une tension électrique, ce qui neutralise la corrosion.
Les parties corrodées du béton sont éliminées, l’armature est reliée en un ensemble et raccordée à l’extérieur au moyen de câbles (cathode). Lorsque le béton éliminé est remplacé, une bande conductrice (anode) est apposée sur l’extérieur de la construction. Via une source de courant externe (le redresseur), une différence en potentiel est créée entre l’armature et l’anode, qui assure une protection efficace contre une pourriture de béton ultérieure.

Prévention de la pourriture du béton par la technique X-cel
Le système X-cel est une technique nouvelle brevetée, développée en Norvège et basée sur les techniques d’osmose éprouvées depuis des dizaines d’années avec en première phase un effet de protection cathodique. La technologie X-cel est basée sur le transfert de l’humidité dans le béton vers la surface. En « séchant », la conductivité du béton baissera, avec comme résultat un ralentissement de la corrosion. Pendant ce processus de séchage, l’armature est protégée cathodiquement. Les ions de chloride libres présents sont emportés pendant le transport de l’humidité et le pH dans le béton augmentera légèrement. L’armature aura l’occasion de passiver et restera protégée de la corrosion pendant un temps prolongé.
C’est essentiellement dans des constructions en béton où l’humidité présente de gros problèmes que le système X-cel offre des avantages par rapport à la protection cathodique traditionnelle. En outre, X-cel offre d’autres avantages, comme une installation plus rapide, des coûts de matériaux réduits, moins de temps d’arrêt pendant l’installation/la réparation, une consommation d’énergie moindre, un plus grand respect de l’environnement par l’application d’autres matériaux et une garantie de 10 ans.

Commande à distance
Un système de protection cathodique ou un système de drainage de courant dont le fonctionnement doit être contrôlé une fois par mois par exemple, peut être contrôlé au moyen d’un MiniTrans par un message SMS. De par ses dimensions réduites, le MiniTrans est facile à incorporer et peut fonctionner de façon autonome sans alimentation externe pendant trois ans. Il permet de récolter des informations à moindre frais (un abonnement GSM) même au départ d’endroits reclus et au départ d’un siège de bureau. Le logiciel à orientation Windows correspondant fournit un aperçu global des données récoltées et peut être étendu avec de nouveau points de mesure par la base de données flexible. Ce logiciel fournit des tendances qui restent occultées lors d’un contrôle semestriel.

Surveillance de la corrosion dans les unités de production 
La surveillance de la corrosion peut être définie au mieux comme « la mesure périodique de l’agression d’un bien capital par corrosion ou par corrosivité du milieu ». Elle est généralement utilisée pour comparer des vitesses de corrosion réelles aux prédictives ou pour l’évaluation des mesures appliquées afin d’éviter la corrosion ou le ralentissement de la vitesse de corrosion. Plusieurs méthodes de surveillance de la corrosion sont sensibles à l’érosion dans l’unité de production, à cause des vitesses élevées du liquide et des particules solides emportées.
Le bien capital peut être une conduite à longue distance, un pont métallique, une unité d’extraction d’huile ou de gaz offshore, mais également un circuit imprimé dans un ordinateur. Des méthodes simples telles qu’une inspection visuelle et des mesures manuelles sont généralement impossibles. Cette remarque vaut en particulier pour des processus en continu dans lesquels une corrosion interne à vitesse élevée peut avoir lieu, de façon à ce que des dégâts catastrophiques aient déjà eu lieu avant leur détection au cours d’une inspection « traditionnelle ». La surveillance de la corrosion est pour cette raison principalement associée avec la corrosion interne des équipements de production, alors qu’il existe également de nombreuses autres applications pour lesquelles cette technique peut constituer une grande valeur.
Une mesure est effectuée dans le système de production au moyen de sondes de mesure ou des capteurs spéciaux. Les valeurs de mesure sont traitées d’une telle manière qu’un équilibre optimal est créé entre la productivité et la durée de vie de l’installation. Dans certains cas, elle consiste en une injection contrôlée d’inhibiteurs ou l’adaptation du processus en vue d’une protection optimale du processus. Dans d’autres cas, les intervalles d’entretien doivent être adaptés. La surveillance de la corrosion contribue également à la sécurité de l’opérateur et de l’environnement, du fait que des situations dangereuses résultant d’une corrosion peuvent être signalées à temps.
Les solutions sont nombreuses, de l’installation et du contrôle de simples coupons de perte de poids à l’installation et la mesure en continu par des sondes avancées CEION. Dans la plupart des cas, une solution-type existe. Pour des applications spéciales, telles que pour des pressions élevées, des températures élevées ou des circonstances chimiques agressives, des systèmes adaptés sont proposés.
Les interférences généralement complexes entre les différents paramètres de processus et la corrosion peuvent être gérées par un traitement de données en ligne de plusieurs sondes, jusqu’aux taux de corrosion et l’accouplement aux données de processus.
Van der Heide Cathodic Protection & Corrosion Engineering 
www.vanderheide.com

 

©